Hé, jongens. Laten we teruggaan.
En geld verliezen? Echt niet. -Blijf bij elkaar.
We zijn er.
Op z'n rug.
Schiet op.
Daar is ie. Pak 'm. -Daar zul je voor boeten.
Nee. Nee, alsjeblieft. Alsjeblieft. Nee.
Wacht.
Ik heb er maar één, maar het is wel een goeie.
Is dat alles? Die paddenstoel beet me twee keer.
Grafbloem.
Er was eens, maar misschien ken je dat verhaal al...
...een machtige Fey, genaamd Maleficent.
MALEFICENT 2
De meesteres van het kwaad en beschermer van de Moors...
...werd nog steeds gehaat.
Ze had weliswaar prinses Aurora vervloekt...
...maar toen zag ze het licht in het hart van een kind...
...en bracht het meisje groot.
Want het was Maleficents liefde die diezelfde vloek verbrak.
Maar dat detail was iedereen op mysterieuze wijze vergeten.
En omdat het verhaal steeds weer opnieuw werd verteld...
...werd Maleficent wederom de schurk.
Het is tijd. We gaan iedereen halen.
De grote dag. Kom mee.
Wakker worden.
Kom op.
Schiet op, wallerbogs. Het is tijd.
Weten jullie het plan nog?
Ja hoor. Wanneer mag ik het de koningin vertellen?
Geduld, Thistlewit. -Zou koningin Aurora al wakker zijn?
Ze is geen Schone Slaapster meer.
Die snap ik.
Volgend onderwerp: de vermiste feeën.
Ze zoeken nu in het Grafbloemenveld. Vanavond hoor ik het.
We blijven naar ze zoeken.
Niet je wortels verheffen, Lief.
Mensen verpletteren met je takken is zinloos.
Diaval, je moet aan mijn kant staan.
Ik ben koningin van de Moors, en ik ben een mens.
Een beetje vriendelijkheid kan nooit kwaad.
Opzij.
Pardon.
Feeënzaken. -Een woordje. Of twee.
Tantes, jullie moeten op je beurt wachten.
Dit kan niet wachten, doorluchtige.
Anders knap ik. Echt waar.
Is dat...
Pinto. -Ze heeft iets bij zich.
Het eerste sap van de warmtebomen. -Voor de grote dag.
Stil nou. -Welke grote dag?
Mijn kroon.
Ik heb hier geen zin in.
Pinto.
Kom op.
Waar gaan jullie heen, tantes?
Ik heb geen tijd voor spelletjes.
Wat hebben jullie?
Daar gaat ze, Majesteit.
Kom terug.
Pinto, ik heb genoeg van je spelletjes.
Kijk nou.
Philip. Wat doe jij hier? -Ik zocht je.
Ik heb nu even geen tijd.
Het is een chaos in de Moors. -Ik weet dat je 't druk hebt.
Ik wil je wat vragen.
Geloof jij in een verbond tussen Ulstead en de Moors?
Een verbond? -Dat beide landen verenigt.
In harmonie en vrede.
Ik denk aan een brug.
Een brug.
Ja, een brug. Een verbond is een geweldig idee...
...als beide landen dat willen.
Daar werk ik aan.
Hij verknalt het. -Geef hem nou de tijd.
Wacht.
Dat is je nette jasje.
Jij zit hierachter, hè?
Maar als je 't te druk hebt. -Nee. Ik heb 't niet druk.
Want ik wil niet...
Ik luister. Waar wil je het over hebben?
Hij verknalt 't.
Vijf jaar geleden dacht ik dat ik je kwijt was.
Dit moet onze dag worden.
Vanaf het eerste moment hield ik van je.
Dit is mijn ware liefde.
Geen betovering of vloek kan mij van jou scheiden.
Komt het gelegen? -Philip.
Hij knielt. -Het werd tijd.
Wil je met me trouwen?
Sta op en kus me.
Een huwelijk.
Een geheim verrassingshuwelijk.
We moeten het wel onze ouders vertellen.
Moet dat?
Meesteres.
Ik heb nieuws.
Laat maar horen.
Het is niet echt belangrijk...
...en een overdreven reactie is niet nodig.
Maar...
...prins Philip is...
Verdwenen?
Nee. Philip heeft... -Gele koorts? Nee, wacht.
Lepra? -Nee, meesteres.
Prins Philip heeft Aurora gevraagd... -Niet...
...mijn ochtend verpesten.
Meesteres.
Blijf rustig.
Vertel eens, Sire, ben ik uw getuige of is dat een wezen uit de Moors?
Generaal, als je wilt weten of ze ja heeft gezegd...
Ze heeft heus wel ja gezegd. Welke mens wil daar nou niet weg?
Wat heb je tegen het Moorvolk? -Gaan we ze nu Moorvolk noemen?
Gevleugelde monsters, moordlustige bomen. -Pas op je woorden. Je weet niets van ze.
Ik weet dat Maleficent mensen doodt, en legers vernietigt. Zo gaat 't verhaal.
Zo is ze niet.
Ik moet dit koninkrijk beschermen. En dat zal ik doen...
...zonder aarzeling.
Doorlopen.
Open de poort.
Majesteit, dit is de oorlogsbuit uit de Midlands.
Wapens.
Die hebben we niet nodig.
De tijd van oorlogen is geweest.
Ingrith...
...kijk eens waar je staat, recht achter mij.
En daar zal ik altijd staan.
Ingrith, geen wapens, zei ik.
Je kan nooit voorzichtig genoeg zijn.
Majesteit, hij is gespannen.
Is dat zo?
Vader, moeder...
Wat zei ze?
Ze heeft ja gezegd. -Ja.
Dat is geweldig nieuws.
Twee koninrijken eindelijk verbonden.
Misschien was het egoïstisch hoe ik hiernaar keek.
Je hebt je keuze gemaakt. En nu gaan we dat vieren.
Ik ben blij dat je het goedkeurt. -Meer dan dat.
Ik zal je verloofde met open armen ontvangen.
Vraag haar voor het diner. -Geweldig.
Op één voorwaarde. Haar peetmoeder moet ook komen.
Majesteit...
Wij willen degene die haar grootbracht hier ontmoeten.
De koningin heeft gelijk. -Ik weet niet of ze...
Ik sta erop. Want we worden natuurlijk wel familie.
Maak het maar bekend.
Mijn zoon trouwt met Aurora.
En Maleficent komt eten.
Ik zal het meteen aankondigen.
Zoek dekking.
Hou je petticoats vast.
Nou, nou...
Zo?
Zo...
Peetmoeder...
...Philip heeft me ten huwelijk gevraagd.
Arme kerel. Hij komt er wel overheen.
Ik heb ja gezegd.
Het was ook geen vraag. -Van mij ook niet.
En wat nu? Verander je hem in een geit?
Hou op.
Waarom mag je Philip niet?
Omdat hij een mens is. -Ik ben ook een mens.
En dat heb ik je nooit verweten.
Totdat ik verliefd werd.
Liefde loopt niet altijd goed af, monstertje.
Prins Philip is een prins.
Een knappe, charmante prins.
Je moet me vertrouwen.
Geef hem een kans. Laat ons je ongelijk bewijzen.
Philip is attent, en hij is aardig...
Aardig wat?
De koning en koningin nodigen ons vanavond uit op het kasteel.
Je wil dat ik zijn ouders ontmoet? -Het is maar een diner.
Ze willen mij niet in Ulstead. Waarom zou ik gaan?
Zijn moeder wil de mijne ontmoeten.
Alsjeblieft.
Philip. Ik wil dat je vanavond dit draagt.
Je zwaard?
Dankzij jou zullen Ulstead en de Moors eindelijk verenigd worden.
Mijn liefde heeft niets met politiek te maken.
Ja, maar jouw liefde...
...zal ons generaties lang vrede garanderen.
Draag het met de gedachte dat je het nimmer hoeft te gebruiken.
Mijn zoon.
Ik ben nog nooit zo trots geweest.
En moeder? Vindt zij het goed?
Je moeder zal gaan houden van wie jij houdt.
Grafbloem. Grafbloem.
Ik verlies mijn geduld.
Majesteit.
Het moet sneller, Lickspittle. -Jawel, Majesteit.
Aurora heeft ja gezegd.
Het valt nu allemaal...
...perfect samen.
Iets minder hoektand.
Hoe is dit?
Nu de begroeting.
Wat aardig dat u mij uitnodigt voor deze avond.
Niet zo dreigend.
Wat ontzettend aardig dat u mij uitnodigt voor deze avond.
Ja. Beter.
Met een reverence.
Doe ook maar niet.
Ze houdt echt van die jongen.
Wees eens aardig voor haar.
Aardig?
Meesteres...
Is ze niet mooi?
Ik heb wat voor je.
Voor je hoorns.
Dat stelt Philips familie meer op hun gemak.
En jou ook.
Slecht idee.
Nee, het is...
Het is goed.
Ik ben zo blij.
Meer dan ik kan verdragen.
Het is Maleficent.
Hooivorken?
Mensen zijn hilarisch.
Het wordt wel beter.
Wie zijn post verlaat, wordt opgehangen. -Ja, meneer.
Ze zijn er.
Zou je van mij geen beer willen maken? Ik zou wel indrukwekkend zijn.
Kijk eens wat een klauwen. -Waarom praten we over beren?
Koningin Aurora van de Moors.
Dank u.
Je ziet er prachtig uit. -Ik ben zo blij hier te zijn.
Aurora, het is me een oprechte eer.
Welkom in Ulstead.
Wat een mooi meisje.
Ik snap wel dat je Philips hart hebt gestolen.
Majesteit.
Die bloemen in je haar, ik ben allergisch.
Het spijt me.
Nee, dat hoeft niet. Ze zijn mooi.
Maleficent.
Maleficent, wat fijn je weer te zien.
Dit is mijn vader, koning John. En mijn moeder, koningin Ingrith.
Welkom in ons huis.
Wat ontzettend aardig dat u mij uitnodigt voor deze avond.
Niet glimlachen.
En ik wil u graag voorstellen aan Diaval.
U kon het kasteel zonder problemen vinden?
Hoezo problemen?
Dit heet converseren.
Ik leg 't nog wel uit.
Geen enkel probleem.
Hoogheden, dames en heren, het diner is opgediend.
Doe alsof jullie thuis zijn.
Vogel.
Heerlijk.
Is er een probleem?
Van ijzer.
Zoals u gevoelig bent voor bloemen, kan zij niet tegen ijzer.
Dat wist ik niet. Haal onmiddellijk weg.
U eet liever met uw handen, zeker?
Het is warm, hè?
Dat is het zeker.
We hebben een cadeautje voor Philip en Aurora...
...ter viering van hun glorieuze toekomst.
Ik kan niet wachten tot er weer een kleintje door 't kasteel rent.
Dit kasteel? -Ja, uiteraard.
Ze gaan hier wonen.
Ik hoor dat Aurora een eigen kasteel heeft.
Dat is zo.
Ik ben nieuwsgierig. Hoe is Aurora koningin van de Moors geworden?
Dat heb ik gedaan. -Haar kasteel is indrukwekkend.
Ja, maar ze heeft nog een kasteel.
Of niet?
Moeder...
Eén in de Moors en één nagelaten door haar vader.
Koning Stefan, toch?
Dat was nooit mijn thuis. Het is nu van het volk.
Dus je bent ook een echte prinses.
Ook al is Stefan dood. Is hij nou overleden of gedood?
Allebei.
Inderdaad, het is behoorlijk warm.
Ik herinner me het verhaal van een baby.
Een baby die door een vloek in slaap viel...
...om nooit meer te ontwaken.
Werkelijk?
Wie doet zoiets nou met een onschuldig kind?
Nou, velen hebben het gemunt op de onschuldigen.
Dat vindt uw soort vast ook.
Wat bedoelt u met mijn soort? -Ze bedoelt mensen.
Er worden feeën vermist. -En ik mis de wijn.
Gestolen door mensen.
Dat hoor ik voor 't eerst. -Iemand gaf het bevel.
Het lijkt wel of u de koning beschuldigt.
Dat zegt ze niet. -Sorry, maar wie steelt nou een fee?
Majesteit, er zijn twee dode boeren gevonden, even buiten de Moors.
Ze werden al dagen vermist. -Aha.
Ja, zeg dat wel.
De grenzen zijn open, maar mensen zijn niet welkom, correct?
Wat bedoelt u daarmee, Majesteit?
Er worden onschuldige mensen afgeslacht...
...en zij heeft het over feeën.
Sluit uw dier op.
Anders doe ik het.
Ik zou bijna denken dat u mij bedreigt.
Is dat zo? -Wat is zo?
Denkt u dat? -Genoeg.
Zet haar neer.
Zet haar alsjeblieft neer.
We zijn hier om te vieren.
Vergeef me, hij heeft gelijk. Want daarvoor zijn we hier.
Een nieuw leven voor Aurora.
Proost.
Je hebt bewonderenswaardig werk verricht, Maleficent.
Om tegen je aard in dit kind groot te brengen.
Maar nu...
...krijgt Aurora eindelijk...
...de liefde van een echte familie.
Een echte moeder.
Het enige wat me spijt is dat ik nooit een eigen dochter had.
Maar deze avond verandert dat.
Vanavond beschouw ik Aurora als mijn eigen dochter.
Wachters.
We hebben een heks binnengelaten.
Stop.
Er is geen verbond. Er komt geen huwelijk.
Maleficent. -We moeten de koning beschermen.
Maleficent, stop alsjeblieft. -John, ik ben zo bang.
Wat heeft ze met me gedaan?
Vader.
John.
We gaan naar huis.
John.
Een vloek.
Het is een vloek. Maleficent heeft de koning vervloekt.
Wat heb je gedaan? -Helemaal niets.
Aurora, we gaan naar huis.
Maak hem wakker.
Maak hem wakker, alsjeblieft.
Opzij.
Naar de slaapkamer.
We kunnen die magie niet omkeren.
Er moet een wond zijn. Een teken van haar hekserij.
Laat Zijne Majesteit in zijn waardigheid. We zagen wat Maleficent met hem deed.
Het spijt me heel erg.
Wie onze koning vervloekt, vervloekt ons koninkrijk.
Hij wilde alleen maar vrede.
Het is mijn schuld.
Jij hoeft je nergens voor te verontschuldigen.
Maleficent is een bedreiging voor iedereen.
Vooral voor jou.
We doen alles om je te beschermen.
We moeten dit kunnen omkeren.
Moeder, kun jij hem een kus geven?
Ware liefde en zo.
Ik denk niet dat dat werkt. -Het kan hem redden.
Het is maar een kus. -Alsjeblieft, moeder.
Goed dan.
Je wilde vrede.
Rust nu eeuwig in vrede.
Ik zei het je.
Dit is geen sprookje.
Ik moet terug naar de Moors.
Het kan niet anders. -Wacht. Kom hier.
Ik moet haar vinden. -Het is nacht.
Zij zal de vloek verbreken. -Dan ga ik met je mee.
Nee, blijf bij je familie. -Jij bent mijn familie.
Laat haar gaan, Philip. Misschien dat zij hem kan redden.
Maleficent.
Peetmoeder.
Kom alsjeblieft terug.
Ze is niet in de Moors.
Diaval.
Niemand heeft haar gezien.
Ik ben zo blij je te zien.
Ze is onvindbaar.
Wat als ze nooit meer terugkomt? Dan blijf ik een mens.
Ik moet haar vinden.
Alleen zij kan de vloek verbreken.
Zeg dat ze dood is.
Het ijzer doorboorde haar vlees. Ze viel in de rivier en van de waterval.
Waar is dan haar hoofd?
Er was nog iets.
Een ander wezen.
Het trok haar uit de diepte.
Waar leek het op?
Op haar.
Het droeg haar mee omhoog.
Een gewond dier haalt uit en ze is nu niet meer alleen.
We bereiden ons voor op oorlog.
Maleficent heeft de koning vervloekt.
Blijf binnen.
Maleficent heeft de koning vervloekt.
Als Conall haar niet had gevonden, was ze dood geweest.
Ze wilden haar hiermee doden.
Hoor je het?
Een boodschap van de mensen.
Ik hoor het luid en duidelijk.
Tijd voor ons om te sterven.
De mens gebruikt al eeuwenlang ijzer tegen ons.
We werden bijna uitgeroeid.
Boeren doden in de Moors leidt tot nog meer conflicten, Borra.
Ze haalden ijzer uit de aarde, maakten er zwaarden van en verjoegen ons.
Maar dit...
Dit wordt ons einde. -Ons volk is hier veilig.
Maar hoelang nog? De mensen zullen ons vinden.
Ik wil oorlog.
Nu meteen.
Er zijn te veel mensen.
Te veel koninkrijken. -Conall...
...ze bedenken nieuwe manieren om ons te vernietigen.
We kunnen niet winnen.
Niet zo.
Je vergist je, Conall.
We hebben iets waar ze niet op gerekend hebben.
We hebben haar.
Zij heeft krachten die wij niet bezitten.
Ze is gewond, Borra.
Wie zijn jullie?
Jij ruikt naar mens.
Misschien heb ik me vergist.
Conall had je misschien op de zeebodem moeten laten liggen.
Het zit daar, hè?
Het zit in je.
Gezien?
Zie je wat er in haar zit?
Dat is wat ons redt.
Je hebt me gered.
Kom.
Ik laat je zien wie we zijn.
De Duistere Fey.
Net als jij.
Wij zijn de laatsten.
Onzichtbaar, ver van de mens.
We moesten ons voor de mens verbergen...
...in alle uithoeken...
...en deden alles om te overleven.
Maar velen vonden de dood.
Nog maar enkele generaties geleden zwierven we over de hele wereld.
De toendra's.
De bossen.
De jungles.
De woestijnen.
Nu is hier onze schuilplaats. In deze grot.
Onze oorsprong.
Luister. Speel in de wind.
Toe maar.
Die kinderen horen te zweven over bomen en rivieren.
Maar ze groeien op in ballingschap.
Ik kan ze beschermen.
Hoe dan? Door te strijden tegen de mens?
Dat doe ik al mijn hele leven. -Niet tegen allemaal.
Je hebt er zelf een grootgebracht.
Misschien hoeven we ons niet te verbergen.
En kunnen we samenleven zonder angst en oorlog.
Samen een weg vinden.
Dat gebeurt nooit.
Ik heb je.
Welkom in je nieuwe huis.
We waren ongerust, liefje.
Majesteit.
Ik kon haar niet vinden.
Mijn hart breekt voor jou.
Ze heeft een donkere wolk voor je geluk geschoven.
Ik weet dat ze tegen het huwelijk was.
Ze vertrouwde niet op je instinct als koningin.
Toen ik haar zag zitten, met haar...
...hoorns bedekt...
...angstig in elkaar gedoken...
Het is geen wonder dat ze zo uithaalt.
Ik weet niet wat ik moet doen. -Je houdt echt van hem, hè?
Mijn zoon.
Zielsveel.
En liefde zal je helen.
Ons allemaal.
Laten we samen doorgaan...
...als een familie.
Aan allen die in de Moors leven...
Wat is dat voor geluid?
...en in andere rijken, het koningspaar nodigt u uit voor het huwelijk...
...van hun zoon Philip met Aurora, over drie dagen.
Iedereen is welkom.
En iedereen wordt verwacht.
Hoor je dat? We zijn uitgenodigd.
Aurora laat ons niet in de steek. -Ik wist dat ze mij zou vragen.
Gelukkig jullie dus ook.
Wie gaat er trouwen?
Aurora, laten we nu niet aan het huwelijk denken.
De koningin heeft gelijk.
We zijn 't aan iedereen schuldig...
...met name de koning.
En Maleficent?
Die is dood.
De Feniks. Naar men zegt de oorsprong van de Duistere Fey...
...eeuwen geleden.
Jij bent haar laatste afstammeling.
Jij hebt haar bloed.
Jij bent haar.
Jij hebt de macht over leven en dood...
...verwoesting en wedergeboorte.
Maar de grootste kracht is die van ware transformatie.
Jij veranderde toen je Aurora grootbracht.
Toen je liefde vond...
...in tijden van pijn.
Ik vraag je al je woede...
...en al je pijn...
...niet te gebruiken.
Help ons vrede stichten met de mens, want...
...vrede...
...kan de laatste transformatie van de Duistere Fey zijn.
De Moors is onze laatste ongeschonden plek op aarde.
En toch heb je een mens tot koningin benoemd.
Een dochter waar je voor zorgde.
Ik heb geen dochter.
Ze heeft haar kant gekozen.
We hebben dit net gehoord.
Over drie dagen is er een huwelijk op het kasteel.
De mensen komen overal vandaan.
Dan vallen we aan.
We doden de koning en koningin...
...en hun jonge prins.
Hun koninkrijk zal vallen.
En de Fey zullen herrijzen.
Hebben de feeën gemaakt.
Deze droeg ik toen ik met de koning trouwde.
Ik denk dat ie perfect is.
Ik ook.
Majesteit, ze is echt zo lief.
Wetende hoe ze is grootgebracht. -Door de heks die haar vervloekte.
Het is een wonder dat prins Philip kwam. -Het is een wonder dat ze nog leeft.
Dank je wel.
Schitterend.
Als ik ouder ben...
...ga ik hier wonen, bij jou.
Dan kunnen we voor elkaar zorgen.
Wat zit je dwars? -Niets.
Aurora, daar ken ik je te goed voor.
Deze juwelen...
...mijn haar...
...al die regels.
Het benauwt me.
Alsof ik niet meer koningin van de Moors ben.
Ik voel me een ander mens.
Luister...
...ik werd verliefd op dat meisje in het bos.
Je hoeft niet te veranderen. Dat wil ik niet.
Ik had haar nooit moeten vragen die shawl te dragen.
IJZERPOEDER
En?
Werkt het?
Ik heb maar enkele feeën...
...en het extract winnen is lastig.
Extract van wat?
Van Grafbloemen. Ze groeien op het graf van een fee.
Als je de pollen met ijzerpoeder mengt, kun je daarmee een fee doden.
We hebben er duizenden nodig.
Laat zien.
Goed dan.
Eindelijk zal de Moors van mij zijn.
Geen feeën meer.
Wees alert.
Hier heb ik ze gevonden. -Uitstekend.
Wat als die gevleugelde terugkeert? -Maak je geen zorgen.
We zijn voorbereid. Pak de Grafbloemen.
Aan de slag.
Wapens gereedhouden.
Maleficent...
Hier begraven we onze doden.
Ze hebben het verwoest.
Dit is wat mensen doen.
Als sprinkhanen die over de aarde zwermen. We moeten ze tegenhouden.
Je hebt jaren voor een mens gezorgd.
Zorg nu voor je eigen soort.
Vuur.
Herladen. Oprukken.
Vuur.
Herladen. Daar is er nog een.
Allemaal bij elkaar blijven. We verlaten de Moors.
Pak de hand, vleugel of staart van iemand dicht bij je.
In formatie blijven.
Pardon. -Stoppen.
Ik hoor bij de bruid.
De andere soort mag eerst een plekje uitzoeken.
Maar ik ben geen mens. Ik ben een raaf.
Een raaf. De zwarte vogel.
Heerlijk, die rijst.
Die moet je naar het bruidspaar gooien.
Wat? Wat een verspilling.
Wat is er loos?
Laat me erin. -Waarom mogen mensen niet naar binnen?
Waarom mogen wij niet?
Het brengt ongeluk, maar ik moest je zien.
Voor jou.
Een Grafbloem?
Hoe kom je eraan? -Van mijn moeder.
De zon is op. Het is onze trouwdag.
Van mijn moeder.
Waar gaan we zitten, Flittle? -Links, wij horen bij de bruid.
Inderdaad. Maar de bruidegom is ook leuk.
Ja, zeker.
Ik hoor bij allebei.
Zo...
Wat is dit? Alleen ik mag hier komen.
En ik ben er al, dus ga weg.
Maleficent, stop ermee.
Maleficent.
Ze heeft het niet gedaan.
Ga weg.
Voordat ik de wacht roep.
De vermiste feeën. -Ga weg, zei ik.
Wat heb je gedaan?
Je bent een elf. -Hoe durf je me zo te noemen?
Ik ben de edele Lickspittle en ik dien de koningin.
Ze heeft je je vleugels afgenomen.
We moeten ze vrijlaten.
Ze horen in de Moors.
Net als jij, Aurora.
Een mens die haar soort verraden heeft.
Jij hebt de koning vervloekt.
Lieve hemel. Je bent dan wel koningin...
...maar ook erg jong. Over mensen heersen is lastiger...
...dan blootsvoets rondrennen met bloemen in je haar.
Toen ik jong was...
...grensde ons rijk aan de Moors.
Tijdens een bijzonder strenge winter...
...stierven onze gewassen en leden de mensen honger.
We keken over onze muren...
...en we zagen de feeën in welvaart.
Mijn broer en ik wilden op rooftocht...
...terwijl mijn vader, de koning, op hun goedheid rekende.
Hij koos voor vrede en stuurde mijn broer naar ze toe.
Hij kwam nooit meer terug.
Die wilden...
...die nauwelijks konden grommen, laat staan praten, doodden hem.
Dat geloof ik niet. -Ons volk werd bang.
Ze zetten mijn vader af.
Het land werd een chaos. Ik werd verstoten.
Het lot dwong mij te trouwen met koning John van Ulstead.
Weer een zwakke koning die sprak van tolerantie en beschaafdheid.
En nu is mijn eigen zoon...
...behept met diezelfde visie.
Maar vrede zal niet onze ondergang worden.
Sluit haar op.
Er komt oorlog.
Ik wou dat je hier bij mij was.
Conall wilde vrede...
...en ze vulden hem met ijzer.
We zullen onze oorlog krijgen.
Onze strijd begint nu.
Samen staan we op.
Samen vechten we.
En we kennen geen genade.
Kom op. Voorwaarts.
Waar zijn Philips gasten?
Mensen zijn zo slecht in tijd.
Start de muziek.
Ze is weg.
Een valstrik. Zoek dekking.
Majesteit...
...ze komen uit zee.
Deze kant op.
Hoogheid.
Op mijn teken.
Wachten.
Wat gebeurt er?
Nu.
Vuur.
Ze lijken op haar.
Terugtrekken.
Terug.
Maleficent ontketent een oorlog. Eerst mijn vader en nu dit.
Philip, ze heeft hem niet vervloekt. Maleficent.
Zij heeft hem niet vervloekt.
Het was je moeder. -Wat zeg je?
De spoel.
De vloek zit er nog in.
Je moeder gebruikte 'm tegen je vader.
Kijk.
Hetzelfde.
Ze heeft het Moorvolk opgesloten in de kapel. Dit is geen huwelijk.
Het is een val.
Denk aan waar je vandaan komt.
Denk aan wie je bent.
Ik heb mijn keus gemaakt.
Nu jij nog.
Blijf laag.
Uit elkaar.
Volg mij.
Aanvallen.
Aansteken. -Aansteken.
Tantes. Tantes.
Het is te zwaar.
Aurora. -Diaval, je bent er.
We zitten opgesloten.
Wapenwissel.
Moeder.
Je moet dit stoppen. -Het is oorlog.
Nee, het is een slachting. -Philip, je snapt het niet.
Deze wezens staan tussen ons...
...en onze overleving.
Je vergist je. We kunnen samenleven.
Alleen een dwaas gelooft dat.
Je weet niet hoe het is om voor onze soort te strijden.
Je hebt tegen me gelogen.
Ik bescherm het koninkrijk, en jouw troon.
En vader dan?
Beschermde je hem ook?
De prins voelt zich niet goed.
Breng hem naar zijn vertrekken.
Nu.
Sire, stop.
Geef je over. -Mijn moeder wil het Moorvolk vernietigen.
Jullie zullen ervoor boeten.
We moeten wat doen.
Dag, meiden.
Kom terug.
Flittle. Nee.
Blijf bij je eigen soort.
Vlucht, Aurora. Vlucht.
Laat hem gaan.
Peetmoeder.
Voor Flittle.
We hebben haar.
Vlug. Hierheen.
Hierheen.
Halt.
Dit is niet mijn strijd.
Mijn moeder wilde oorlog, en jullie geven haar die.
Ik wil niet dat onze rijken vernietigd worden.
Er komt geen Fey-bloed aan mijn handen.
Hierheen.
Maleficent is terug.
Ze gaat voor de koningin.
Stoppen. Stoppen.
Stoppen.
Wapens neer.
Het kwaad dat ik ze beloofd heb.
Jouw soort is voorspelbaarder dan de mens.
Stop.
Nou ja, bijna dan.
Stop.
Sorry, maar dit ben jij niet.
Er is een andere manier. Ik weet wie je bent.
Ik ken je.
Jij kent mij niet.
O, jawel.
Je bent mijn moeder.
Weet je wat een groot leider doet?
Je onderdanen vrees aanjagen...
...en die vrees gebruiken... -Majesteit.
...tegen je vijanden. Dus...
...verspreidde ik het verhaal van de boze heks...
...en de vervloekte prinses.
Het deed er niet toe wie de Schone Slaapster wakker maakte.
Ze waren allemaal doodsbang.
En het verhaal werd een legende.
Jij vindt mij een monster.
Maar wat ik de koning heb aangedaan, en Maleficent, en mijn zoon...
...deed ik voor Ulstead.
Je hebt je soort verraden en daar zul je voor boeten.
Maleficent is dood.
Nooit meer zullen we in angst leven.
Kom terug.
Ulstead is eindelijk vrij.
Laat me los.
Wat gebeurt er?
Hallo, monstertje.
Ik heb je gemist.
Heb je je hoofd gestoten?
Inderdaad.
Philip.
Hou je van mijn dochter?
Met hart en ziel.
Mooi.
Dit is geloof ik van u.
Vloeken houden niet op. Die worden verbroken.
Het is voorbij.
Er wordt niet meer gevochten.
Ulstead zal nooit meer de Moors aanvallen. Vanaf vandaag...
...denken we vooruit...
...en vinden we onze weg...
...in vrede.
Samen.
Vandaag is het huwelijk.
Niet alleen een verbintenis tussen twee mensen...
...maar tussen twee koninkrijken.
En iedereen is uitgenodigd...
...en veilig...
...en welkom.
Hallo daar.
Wij kunnen niet leven met monsters.
Iemand moet die hoorns bedekken.
Kon Conall je zo maar zien.
Borra...
...het is tijd om thuis te komen.
Kun je even komen?
Wil jij me weggeven?
Nooit.
Breng je me naar het altaar?
Mijn excuses aan iedereen.
Is dat...
Ze kan haar terug veranderen.
Denk ik.
Alleen als wij dat willen.
Vader.
Ik ben zo blij je te zien.
Ik heb van dit moment gedroomd. Twee koninkrijken verenigd.
Dankzij jou.
Ik ben zo trots op je. Zo trots.
Groen staat haar beter. -Je bedoelt roze.
Nee, groen.
Roze.
Groen. -Roze.
Flittle.
Het is perfect.
Laat haar los.
Beheers je.
Wij verenigen vandaag twee koninkrijken...
...verdeeld door angst.
We hebben geleerd dat het niet uitmaakt waar we vandaan komen...
...maar van wie we houden.
De ringen.
Philip, neem jij Aurora... -Ja.
Aurora, neem jij... -Ja.
Dan zijn jullie nu man en vrouw. Je mag de bruid kussen.
Je glimlacht.
Een nieuwe dag.
Ja.
Goedemorgen.
Blijf je nog? -Niet zo lang.
Maar geen zorgen...
...ik zie je bij de doop.
Vertaling: Richard Bovelander